e anche per chi capisce la lingua rumena: la copertina è bella, però!

Per chi capisce l’olandese….

Ezzulia interview Paola Calvetti

Door Kim Moelands | Ezzulia.nl 

---

7 november 2009 | Bij Mistral uitgevers verscheen vorige maand de roman Voor liefde zie de letter L, een hommage van de Italiaanse auteur Paola Calvetti aan boekhandelaren, romantici en dromers. Calvetti was pr-directeur van het beroemde operahuis La Scala in Milaan en heeft de carrières gepromoot van musici, dirigenten en dansers. Voor liefde zie de letter L is haar vierde roman en eerder verscheen in Nederland De geheime liefde.Namens Ezzulia sprak Kim Moelands onlangs met de auteur. 

---

“Ik volg mijn hart in alles wat ik doe”

---

Emma, de hoofdpersoon uit Voor liefde zie de letter L, is de eigenaresse van een boekhandel die gespecialiseerd is in de liefde. Dat klinkt heel romantisch. Ben je zelf een romantisch persoon?Ik ben een romantische vrouw, maar sta wel met beide voeten op de grond. De liefde, bedoeld als een manier van zijn, leven en denken is een unieke benadering van het leven. We leven in moeilijke tijden, de economische crisis dwingt ons om een andere manier van denken aan te nemen, en boven alles om meer rekening te houden met ANDEREN. Liefde in de breedste zin van het woord staat daarbij centraal. Vanuit dat gezichtspunt kun je hoofdpersoon Emma dan ook beschouwen als een symbolische boekverkoper. Een metafoor. Wat heeft je geïnspireerd tot het schrijven van Voor liefde zie de letter L?Ik wilde heel graag een verhaal schrijven dat bevestigt dat liefde BESTAAT. Liefde is de bron van waaruit we onszelf uitdrukken. Daarnaast ben ik dol op taal. Boeken en novelles in het bijzonder zijn mijn beste vrienden. Het situeren van het verhaal in een boekwinkel voelde dan ook als een warm bad. Een boekwinkel is ook een middel bij uitstek om andere mensen te ontmoeten en ook daar houd ik van.  Hoofdpersonen Emma en Frederico schrijven elkaar liefdesbrieven. Tegenwoordig communiceren mensen meestal per mail en de handgeschreven brief is een beetje vergane glorie. Schrijf je zelf nog wel eens brieven en ontvang je ze ook nog wel eens?Jazeker schrijf ik nog echte, ouderwetse brieven. Een brief geeft je de mogelijkheid om een pas op de plaats te maken en goed na te denken over wat je nu eigenlijk aan iemand wilt vertellen. Het herwaardeert ook het begrip wachten. Als we verliefd zijn dan hopen we dat er continu een respons komt van die ander. Dat is de essentie van de liefde tussen twee personen en het maakt niet uit welke leeftijd ze hebben. Corresponderen per brief is veel spannender omdat je langer moet wachten op een antwoord. Een soort uitgesteld verlangen.  Emma is geen grote fan van moderne communicatie als e-mail, mobiele telefoon en internet. Geldt dat voor jou ook en is de belangrijke plek die de handgeschreven brief inneemt in je boek daar een uitvloeisel van? Heb je het boek geschreven vanuit nostalgische overwegingen?Neen ik ben geen nostalgisch persoon ten aanzien van dingen uit het verleden, maar ik vind het wel heerlijk om aan dingen van vroeger terug te denken en herinneringen op te halen. Ik kan me prima vinden in de huidige moderne tijdsgeest en de technische hoogstandjes die daarbij horen. Ik heb een profile Facebook, ik maak gebruik van e-mail en mijn i-Phone maar…ik beschouw deze dingen puur en alleen als nieuwe media. Niet meer en niet minder. Het is belangrijk om ook in deze tijd contact te houden met onszelf, ons innerlijk. Onze ziel staat centraal. En dat is niet nostalgisch bedoeld. Het is een diepe overtuiging die ik mezelf tijdens het schrijven van mijn boek eigen heb gemaakt.  Emma volgde haar hart door de liefdesboekenwinkel te openen en gooide daarmee haar leven radicaal om. Heb je zelf ooit de behoefte gehad om het eens helemaal over een andere boeg te gooien en je hart te volgen?Ik volg mijn hart altijd in alles wat ik doe, ook als dat mijn leven op zijn kop zet. Het verschil tussen dromen en illusies is dat je dromen kunt en zou moeten najagen. Wat moet je anders?  Emma kan zich haar eerste kus met Frederico niet herinneren. Kun jij je je eerste kus nog wel herinneren?De scene en de brief in het boek over de eerste kus van Emma en Frederico zijn puur autobiografisch. Het is erg frustrerend maar ik kan me mijn eerste kus niet meer herinneren. Bizar nietwaar! Mijn eerste vriendje, mijn eigen Frederico zou je kunnen zeggen, heeft me verteld over onze eerste kus precies zoals Frederico dat aan Emma vertelt in het boek. Sommige brieven komen recht uit mijn eigen leven en zijn waargebeurd.Was het moeilijker om in de huid van Emma of in die van Frederico te kruipen en waarom? Welk personage was leuker om over te schrijven?Ik ben Emma, ik denk zoals zij en leef zoals zij dus het was makkelijker om haar karakter te schrijven. Voor Frederico heb ik mijn inspiratie geput uit mijn laatste partner en veel mannelijke vrienden. Het was echt leuk om dit boek te schrijven omdat ik er zelf ook over droom om een boekwinkel te openen. Ik hou van kleine boekwinkeltjes, wellicht met een leuk cafeetje en een hotelletje zoals Emma die opende aan het einde van het boek. Ik hou van New York waar ik the Morgan Library ontdekte, evenals Renzo Piano’s prachtige bibliotheekrestaurant. Ik heb zelf ook verbleven op het kleine Engelse eilandje waar Emma en Frederico elkaar eens per jaar ontmoetten. Een geweldige ervaring.  Wat is het meest romantische boek dat je ooit hebt gelezen en waarom zou iedereen dat boek volgens jou moeten lezen?Dat is Oorlog en Vrede van Tolstoi. Een personage uit dat boek, Natasha, is een van de mooiste karakters uit de literatuur. Samen met haar kun je de verschillende aspecten van de liefde beleven: passie, romantiek en volwassen liefde. Vriendschap natuurlijk ook, een man en een vrouw moeten in basis ook vrienden zijn.  Bezoek je zelf vaak boekwinkels?Ik ben gek op boekwinkels. Mijn old time favourite is “The Strand” op Broadway in New York. Zes verdiepingen vol met boeken terwijl toch de intieme sfeer van een kleine boekwinkel is behouden.  Hoe sta je tegenover e-books? Vind je het een goede ontwikkeling en denk je dat mensen uiteindelijk een e-book verkiezen boven het ‘ouderwetse’boek.In Italië is Voor liefde zie de letter L al een e-book. Ik hou zelf van lezen op papier, lezen via de computer is niks voor mij. Audioboeken daarentegen vind ik weer wel heel fijn: ze herinneren me aan de tijden dat mijn moeder me nog sprookjes voorlas. Het is ook een geweldig medium om je mee te vermaken als je in de file staat, als je ogen niet goed genoeg zijn om te lezen, in trein of bus, je kunt er naar luisteren via je i-Pod. Legio mogelijkheden. Maar het genot van het lezen van een ‘echt’ boek, woorden op papier met een cover erom heen, zal altijd blijven bestaan. Daar ben ik van overtuigd. 

---

Voor liefde zie de letter LAuteur: Paola CalvettiOorspronkelijke titel: Noi Due, Come Un RomanzoUitgeverij Mistral ISBN: 978 90 499 5113 9PaperbackPrijs: € 19,95Verschenen: oktober 2009          Een charmante liefdesroman en een heerlijke hommage aan de boekhandel. Emma Valentini houdt van boeken. Na haar scheiding maakt ze haar droom waar en begint een kleine boekhandel, ‘Liefde en Lezen’, gespecialiseerd in boeken waarin de liefde een rol speelt. Ondanks de sombere voorspellingen van haar financieel adviseur, groeit Emma’s winkel snel uit tot een ontmoetingsplek voor de vele vaste klanten. De boeken zijn er gerubriceerd naar onderwerp, zoals ‘liefde en misdaad’, ‘onbeantwoorde liefde’ en ‘verliefdheid’. En het is door een boek in haar winkel dat Emma haar grote jeugdliefde terugvindt.Frederico woont in New York met zijn vrouw en dochter. Emma en Frederico beginnen een intensieve briefwisseling en zien hun langeafstandsvriendschap langzaam maar zeker veranderen in liefde. Maar hoe groot is de kans dat hun liefdesverhaal een happy end zal krijgen?Paola Calvetti was pr-directeur van het beroemde Scala in Milaan en heeft de carrières gepromoot van musici, dirigenten en dansers. Ze is de auteur van vier romans. Van L’amore segratore werden in Italië meer dan 100.000 exemplaren verkocht. 

---

 Wil je reageren op dit interview?Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over dit interview met – en de boeken van - Paola Calvetti.Kijk hiervoor op ons boekenforum. 

---

Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.

PERCHé C’E’ IL BUSTO DI JOHN PIERPONT MORGAN NEL CORTILE DELLA PINACOTECA CIVICA DI ASCOLI PICENO?

RICEVO DA CAPOFAN E RINGRAZIO: MA CHE BELLA COINCIDENZA E’?

ECCO IL MOTIVO

il Piviale di Niccolò IV La pinacoteca custodisce anche “un unicum” magnifico e prezioso: il Piviale di manifattura inglese del XIII secolo, perfettamente conservato, che il Papa ascolano Niccolò IV donò alla Cattedrale della città il 28 luglio 1288. Il paramento è realizzato in tessuto di tipo sciàmito, (tessitura di seta composta da due orditi, fondo e legatura, e da un numero minimo di due tramature legate in diagonale), misura cm 159X340, raro esempio di “opus angelicanum”, arricchito di broccato a fili in oro e riccamente ornato da tre serie di figurazioni, ricamate in seta, racchiuse all’interno di clipei disposti in registri orizzontali. Nelle tre serie si mostrano 16 ovali e 4 semiovali che recano rappresentate figure istoriate di Evangelisti, pontefici, una crocifissione nell’ovale centrale, e l’immagine della Madonna.

In origine era decorato anche da perle e da gemme che furono poi rimosse e vendute per corrispondere la taglia imposta, nel periodo dell’invasione napoleonica, dal generale Rusca nel 1797.

Il piviale fu rubato il 6 agosto 1902 dalla cattedrale ascolana e per due anni non se ne ebbero notizie. Nel 1904 ricomparve esposto all’interno del South Kensington Museum di Londra risultando di proprietà dal banchiere e filantropo americano John Pierpont Morgant che lo aveva acquistato ignorandone la provenienza. Il banchiere conosciuta la storia ed il furto del manufatto lo riconsegnò gratuitamente allo Stato Italiano il 28 luglio 1907. Da allora il Comune di Ascoli si occupa della sua custodia.

Dal pc alla libreria: il viaggio di un libro. Emma va in America

Amiciquesto video è stato creato dal digital Team della casa editrice MacMillan, per raccontare il viaggio di un testo dalla tastiera alla libreria: di che dissuadere il più testardo degli scrittori. Ho scelto questo filmato per darvi una notizia bellissima (almeno per me): Noi due come un romanzo sarà pubblicato dalla prestigiosa casa editrice StMartins (gruppo Mac Millan, quello del digital Team) nel 2011. Un bel passo per la nostra Emma, un volo… oltreoceano. Che voglio condividere con voi. In una domenica già grigia, già autunnale e non troppo allegra. 

Emma al WFF di Matera: 24/27 settembre

Parteciperò al Women Fiction Festival di Matera e manderò regolari post in diretta. Credo che sia uno dei luoghi italiani più interessanti dove parlare di letteratura “al femminile”: poteva mancare la libraia Emma?

Libreria di Lovere: incontro per Noi due come un romanzo

Intervista (in attesa che scriva un nuovo post)

arpamagazine95-paolacalvetti.pdf

Emma va al castello